zondag 9 juli 2017

Jezus redt - Handelingen 20:7-12

Samenvatting toespraak zondagmorgen 9-7-2017. Voorganger evangelist Johan Krijgsman. 
M: 06-83571391. E: Amsterdam@bijbelcentrum.nl. W: www.bijsimondelooier.nl Tel. 020-6227742
Thema toespraak: ‘Jezus redt’  n.a.v. Handelingen 20:7-12

Langs de A27 staat in een weiland een bord met de tekst: ‘Jezus redt’. Wat een waarheid is dit. 
Jezus redt van de zonden, maar ook van de dood. Zelfs als mensen gestorven zijn, kan Hij ze weer opwekken. Christus Die Zelf opstond uit de dood, is de Enige Die dit kan. 
Ook gaf Hij gewone mensen macht om doden op te wekken zoals in de geschiedenis van vanmorgen. Het is Paulus die Éutychus opwekt uit de dood. 
Handelingen 20:9 is de enige plaats in de Bijbel waar Éutychus’ naam genoemd wordt.
Zijn naam betekent de gelukkige. In het verband van de geschiedenis een toepasselijke naam. 

Een preek over Jezus Christus.
Paulus is in de gemeente van Troas. Destijds een havenstad in Turkije. Hier heeft hij een tijdje terug de oversteek gemaakt naar Europa (Handelingen 16:8-11). 
Op zijn terugreis blijft hij een week in de gemeente en gaat daar ook voor op zondag (Handelingen 20:7). De volgende dag wil hij weer vertrekken. 
Paulus vertrekt dus niet op zondag, maar op maandag. Paulus eerbiedigde zoveel als mogelijk is de zondag. Zullen we er rekening mee houden met onze (vakantie)planning?  

Voordat Paulus vertrekt, komt de gemeente samen. Ze houden eerst een liefdesmaaltijd gevolgd door de viering van het Heilig Avondmaal. Daarbij wordt het Woord geopend en houdt Paulus een preek. We hoeven niet te gissen waarover Paulus gesproken heeft. Hij zegt dat hij altijd spreekt over Jezus Christus en Dien gekruisigd (1 Korinthe 2:2). Als je het over het kruis hebt, kun je niet om de zonden heen. Christus werd immers gekruisigd om de zonde te verzoenen. 
Op die verzoening door Jezus wijst het Heilig Avondmaal. Paulus is zo vol van het Woord dat hij niet weet van ophouden. Hij spreekt zelfs tot middernacht (vers 7b). 

Onder de luisteraars bevindt zich Éutychus. Het moet een jongen van tussen de twaalf en twintig jaar oud zijn geweest. Éutychus is vermoedelijk als één van de laatsten binnengekomen toen de zaal al vol was. Ondanks dat ging hij niet naar huis, maar vond een plekje in het open venster. Hieruit blijkt dat Éutychus er alles voor over had om het Woord te horen.   

Hoe is het met ons? Hebben wij er alles voor over om elke week het Woord te horen? Zelfs als we een drukke week hebben gehad en er dan in het weekend vroeg voor uit ons bed moeten komen? 
En wat een zegen als er jongeren zijn die begerig zijn naar het Woord van de Heere. 

Slaperig worden
De huizen uit die tijd hadden ramen (zonder glas) die gewoonlijk met luiken of gordijnen werden afgesloten. Licht en lucht kwamen binnen door de openstaande deur. Hier zijn de vensters niet afgesloten. Vermoedelijk om meer frisse lucht toe te laten in het vertrek. 
Tijdens de lange prediking van Paulus valt Éutychus in een diepe slaap (vers 9). Misschien was het in het vertrek ook benauwd door het grote aantal mensen en de vele lampen (vers 8). 
Door de woorden ‘met een diepe slaap overvallen zijnde’ geeft Lucas een proces aan. 
Eerst dommelen en doezelen, dan slapen. Slapend valt de jongen uit het raam van de derde verdieping en is op slag dood.   

Misschien herken je Éutychus wel ‘vanbinnen’. Ook tijdens de samenkomsten kan het warm zijn zodat je moet vechten tegen de slaap. 
In zo’n geval moet je maar een ‘schietgebedje’ doen of je wakker mag blijven. Vergeet nooit dat het niet de voorganger is die spreekt, maar de Heere Die jou aanspreekt. 
Als je het zo ziet is het zondig als je slaapt tijdens de samenkomsten. Het is ook erg onfatsoenlijk. 
Stel dat jij een indringend gesprek hebt met iemand en die ander valt in slaap. Hoe zou je je voelen en reageren?
Dan nog wat. Paulus vergelijkt iedereen die nog niet in Jezus gelooft als ‘slapende’ dood (Efeze 5:14).
Hij bedoelt te zeggen: je bent dan blind voor de werkelijkheid dat je zonder het geloof in Jezus verloren gaat. Wij zitten daar vanuit onszelf niet mee. Dat is het ergste wat er is.  

Een aanval
Éutychus is door de val gestorven. Lucas, de schrijver van Handelingen, schrijft als medicus en ooggetuige wanneer hij zegt dat de jongen dood is (vers 9). Hierover is dus geen twijfel. Het moet voor iedereen die daar is een vraag zijn geweest waarom dit gebeurt. Is dit een straf van God? 


Paulus ziet achter deze gebeurtenis een aanval van satan. Waar de Heere zegent, probeert de satan onrust en verwarring te zaaien. Satan wil dat de gemeente ‘beroerd’ wordt. Daarom zegt Paulus in vers 10: zijt niet beroerd. Paulus vermaant de mensen tot kalmte. Het gebeuren heeft alle hoorders enorm in beslag genomen. 
Onrust in de gemeente. Wat een gevaar. Paulus ziet het allemaal al gebeuren en dat is tot schade van het gepreekte Woord. Dat is het laatste wat Paulus wil. 

Als het goed is, kenmerkt dit alle voorgangers. Die doen er alles aan om het gepreekte Woord aan het oor te brengen en de rust onderling te bewaren. Daar bidden ze om. 
Er zijn veel dingen die onze aandacht kunnen afleiden tijdens de toespraak. Een klein beetje tocht of het is te warm. Of er zit iemand naast je waaraan je je stoort. De andere keer duurt de toespraak te lang of speelt het orgel te hard. Of een kind zit te huilen. 
Onze aandacht kan ook gelijk na de toespraak afgeleid worden door van alles en nog wat. Wat een valkuilen. Alles met het gemeenschappelijke doel: dat het Woord krachteloos wordt gemaakt en er onrust ontstaat. Wees gewaarschuwd. 

Ondanks de aanvallen van de satan gaat de Heere in deze dode jongen een wonder doen.
Deze gebeurtenis is niet tot schade geweest van de gemeente in Troas, maar tot zegen.
Jezus, Die de Opstanding en het Leven is (Johannes 11:25), heeft satan en de dood overwonnen. 
Dat zal Hij hier opnieuw gaan bewijzen.

Door Jezus gered
Na de val van Éutychus onderbreekt Paulus onmiddellijk zijn preek. Hij rent naar beneden, werpt zich op de jongen en slaat zijn armen om hem heen. 
Hij doet hetzelfde wat indertijd de profeten Elia (1 Koningen.17:21) en Elisa (2 Koningen.4:34) ook hebben gedaan. Toen werden de doden levend. Die God is er ook nu en weet van de gebeurtenis in Troas. Éutychus wordt weer levend. 

Het lijkt erop alsof Paulus de jongen het leven heeft teruggegeven. Maar het is Jezus, Die Zichzelf hét Leven noemt, Die dit deed. Hij heeft door Paulus de jongen gered. De levende Jezus gaf hem het leven terug. Het is zo waar: Jezus redt en niemand anders. 
Op deze eerste dag van de week laat Hij hiermee het wonder van Zijn ‘opstandingskracht’ zien. 
Op de eerste dag van de week is Christus immers opgestaan uit de dood. Daarom is elke zondag een feestdag voor christenen. Dan komen ze samen om Zijn opstanding te herdenken en naar Zijn Woord te luisteren. Ook om met elkaar te bidden en psalmen en liederen te zingen. 

Door de Heilige Geest zullen ‘geestelijk dode zondaren’ Zijn stem horen en geestelijk leven (Johannes 5:25). Deze ‘geestelijke’ opstanding uit de dood is het allergrootste wonder. De Bijbel noemt dit wedergeboren worden. Of van boven geboren worden.  
Waar dit gebeurt, komt droefheid naar God over je zonden. Er komt ook ‘honger’ naar het geestelijke Brood, Jezus. Je gaat geloven in Hem met meer of minder geloof. Je wilt Hem ook gehoorzamen. 
Aan deze dingen kun je de wedergeboorte herkennen.      

Bemoediging
Satan probeerde roet in het eten te gooien. De Heere gebruikt deze dodenopwekking als een onderstreping bij het gebrachte Woord. Wat een bemoediging voor Paulus en de gemeente in Troas. Daarom gaan ze ook verder met de dienst nadat ze iets gegeten hebben. Ze kijken niet op een uurtje. Paulus gaat door tot de volgende morgen. Dan vertrekt Paulus en gaat naar een volgende plaats.  
Al is Paulus dan vertrokken, de Heere en het bewijs van Zijn opstandingskracht in Éutychus blijft (vers 11). De gemeenteleden zijn ‘bovenmate vertroost’ (vers 12). Ze zijn bemoedigd en vertroost door Paulus’ woorden. Maar ook door het avondmaal en door dit zichtbare teken van de opwekking bij de verkondiging. Dat was een teken van Gods almacht. 
Zoals de Heere toen was, is Hij nog. Hij is de Opstanding en het Leven. Die in Hem gelooft, zal leven, al ware hij ook gestorven (Johannes 11:25). Kies dan het leven, opdat je leeft (Deuteronomium 30:19). Omdat Hij de Levende is, laat Hij mensen kiezen voor het Leven. Zo krijgt Hij alle eer! Amen.

English version

Summary speech Sunday morning 9-7-2017. Evangelist Johan Krijgsman.
M: 06-83571391. E: Amsterdam@bijbelcentrum.nl. W: www.bijsimondelooier.nl Tel. 020-6227742
Theme speech: "Jesus saves" according to Acts 20: 7-12

Along the A27 there is a bill board in a meadow that reads: 'Jesus saves'. What a truth this is. isn’t it ?
Jesus saves from sin, but also from death. Even when people have died, He can raise them again. Christ Who raised Himself from death, is the Only One who is able to do this.
He also gave ordinary people the power to raise up dead people as in the history of this morning is evident. It is Paul who raises Éutychus from death.
Acts 20: 9 is the only place in the Bible where Éutychus's name is mentioned.
His name means the lucky one. In the context of history an appropriate name.

A sermon on Jesus Christ.
Paul is in the congregation of Troas. At the time a port city in Turkey. Here he made a while ago the crossing to Europe. (Acts 16: 8-11).
On his return journey, he stays for a week in the congregation and preaches there on Sunday (Acts 20: 7). The next day he is leaving again.
Paul does not leave on Sunday, but on Monday. Paul respected as much as possible the Sunday. Shall we  take this into account when making plans ( our holiday)?

Before Paul leaves, the congregation comes together. They first have a love meal followed by the celebration of the Holy Supper. At this occasion the Word is opened and  Paul addresses the congregation. We do not have to guess what Paul spoke about. He says that he always speaks of Jesus Christ and Him crucified (1 Corinthians 2: 2). If you're talking about the cross, you can not shun speaking about sin. After all, Christ was crucified to reconcile sin.
This atonement by Jesus is the essence of the Holy Supper. Paul is so full of the Word that he can’t stop preaching. He even speaks until midnight (verse 7b).

Among the listeners is Éutychus. It must have been a boy between twelve and twenty years old. Éutychus is thought to be one of the last people entering the hall when  it was already full house. Despite that, he did not go home, but found a spot in the open window. This shows that Éutychus gave his all and that he was willing to give anything to hear the Word.

How are we? Are we willing to give anything for hearing the Word every week? Even if we have had a busy week and have to get out of bed early on weekends?
And what a blessing if there are young people who are desirous to listen to the Word of the Lord.

Become sleepy
The houses of that era had windows (without glass) that were usually closed with shutters or curtains. Light and air came in through the open door. Here the windows are not closed. Probably to allow more fresh air in the room.
During the protracted preaching of Paul, Éutychus falls into a deep sleep (verse 9). Perhaps the hall was muggy caused by the large number of people and the many lamps (verse 8).
By the words "with a deep sleep being overwhelmed"  Lucas gives us the progress of a process.
First dozing and napping then sleeping. Asleep, the boy falls out of the window on the third floor  and is instantly dead .

Perhaps you recognize 'inside' what Éutychus must have felt . Also during the meetings it can be hot so you have to fight against sleep.
In such a case, you  must do a "little prayer" to stay awake. Never forget that it is not the elder or pastor who speaks, but the Lord Who accosts you.
If you look at it in this way, it's a sinful thing when you sleep during the meetings. It is also very indecent.
Suppose you have an intrusive conversation with someone and the other falls asleep. How would you feel and respond?
In addition Paul compares anyone who does not yet believe in Jesus as "sleeping" dead (Ephesians 5:14).
He means to say: you are blind to the reality that you are lost without faith in Jesus. From ourselves  we don’t care a bit . That's the worst thing there is.

An attack
Éutychus has died as a consequence of that fall. Lucas, the writer of Acts, writes as a doctor and eyewitness when he says that the boy is dead (verse 9). There is no doubt about this. It must be for anyone who has been there a question why this happens. Is this a punishment from God?


Paul immediately senses behind this event an attack of satan. Where the Lord blesses, Satan tries to sow turmoil and confusion. Satan wants the congregation to be "bewildered". Therefore, Paul says in verse 10, "Do not worry." Paul admonishes the people to stay calm. The happening has greatly affected all hearers.
Unrest and dissension  in the congregation. What a danger. Paul foresees it all happening and that is damaging to the preached Word. That's the last thing Paul wants.

If it's well, this characterizes all ministers. They do everything in order to convey the preached Word to the ear and keep mutual peace. They pray for that.
There are many things that can distract our attention during the service. A little draught or it's too hot. Or there's someone next to you who bothers you. The other time, the speech takes too long or the organ is playing too hard. Or a child is crying.
Our attention can also be distracted after the speech or sermon by everything and anything. What a pitfalls. Everything with the common purpose: that the Word is made powerless and unrest arises. Be warned.

Despite the attacks of Satan, the Lord will do a miracle in this dead boy.
This event has not been detrimental to the congregation in Troas, but to a blessing.
Jesus, who is the Resurrection and the Life (John 11:25), has overcome satan and death.
He will prove that again.

Saved by Jesus
After the fall of Éutychus, Paul immediately interrupts his sermon. He runs down, throws himself on the boy and puts his arms around him.
He does the same thing that, at that time, the prophets Elijah (1 Kings 17: 21) and Elisha (2 Kings 4:34) did. Then the dead became alive. That God is there now too and knows about the event in Troas. Éutychus becomes alive again.

It seems that Paul gave the boy’s life back. But it is Jesus who calls Himself the Life, Who did this. He saved the boy by means of Paul. The living Jesus gave his life back. It's so true: Jesus saves and nobody else.
On this first day of the week, He shows the miracle of His ‘resurrection power’.
On the first day of the week, Christ has risen from the dead. That is why every Sunday is a holiday for Christians. Then they come together to commemorate His resurrection and listen to His Word. Also to pray together and sing psalms and songs.

By the Holy Spirit, "spiritually dead sinners" will hear his voice and live spiritually (John 5:25). This "spiritual" resurrection from death is the greatest wonder. The Bible calls this to be born again. Or born from above.
Where ever this happens, sadness after God is born because of your sins. It also generates a "hunger" after the spiritual bread, Jesus. You starts to believe in Him with more or less faith. You also want to obey Him.
On these things you can recognize the rebirth.

Encouragement
Satan tried to spoil the game. The Lord uses this revival as an underlining of the Word. What an encouragement for Paul and the congregation in Troas. Therefore, they continue with the service after they have eaten something. They are not particular about an hour. Paul continues until the next morning. Then Paul leaves and goes to another place.
Even though Paul has left, the Lord and the proof of His resurrection power remain in Éutychus (verse 11). The members of the congregation are ‘not little’ comforted. (verse 12). They are encouraged and comforted by Paul's words. But also by the supper and by this visible sign of revival at the preaching. That was a sign of God's omnipotence.
As the Lord was then, He still is. He is the Resurrection and the Life. He who believes in Him will live, though he were dead (John 11:25). Then choose life so that you may live (Deuteronomy 30:19). Because He is the Living One, He lets people choose for life. That's how he gets all the glory! Amen.