zondag 25 juni 2017

Met wantrouwen ontvangen - Handelingen 9:26-31

Samenvatting toespraak zondagmorgen 25-6-2017. Voorganger evangelist Johan Krijgsman. 
M: 06-83571391. E: Amsterdam@bijbelcentrum.nl. W: www.bijsimondelooier.nl Tel. 020-6227742
Thema toespraak: ‘Met wantrouwen ontvangen’  n.a.v. Handelingen 9:26-31

Bedreigd (vers 23-25)
Vorige keer hoorden we dat Saulus uit Damascus moest vluchten. De Joden wilden hem doden. 
Wie had dit verwacht? De Heere had gezegd dat hij veel om Zijn Naam moest gaan lijden. Maar zo? 
Toch is dit het visitekaartje dat de Heere aan al Zijn volgelingen geeft. Hij zegt dat allen die godzalig willen leven, dat is Hem in liefde volgen, vervolgd zullen worden (2 Timotheüs 3:12). 
Christus zegt ook: ze hebben Mij vervolgd, ze zullen ook u vervolgen (Johannes 15:20).
Daar moet je dus rekening mee houden als je christen bent geworden. Gelukkig is het niet zo in ons land dat je om je christen zijn, gedood wordt. Maar denk eens aan die landen waar je gevaar loopt als je christen bent? Zullen jij en ik ons geloof nog zo belijden als je ook hier dat gevaar loopt? 
Meelopers zullen dan afvallen. Ware christenen zijn soms bang dat ze niet meer dan een meeloper zijn. Maar, als het eropaan komt, vluchten ze door het geloof naar Christus. 

Het geheim van een christen
Een struik of boom groeit die richting op waar de zon staat. De meest zware storm kan dat niet voorkomen. Zo is het met een ware christen. De meest bizarre vervolgingen kunnen niet voorkomen dat ze in het geloof groeien. Ze buigen naar Christus. Het geheim is dat Christus aan Zijn kinderen trekt. Je kunt het vergelijken met een spanband aan een boom. Die spanband zorgt ervoor dat die boom niet omvalt tijdens stormen. 
Zo zorgt de spanband van Jezus’ liefde ervoor dat Zijn kinderen zich aan Hem vasthouden. Dat ze niet afvallen van het geloof. Welke ‘stormen’ van moeilijkheden en vervolgingen er ook komen.          
Saulus heeft met zulke vervolgingen in ieder geval gelijk te maken gekregen. En denk erom, dat is niet meegevallen voor hem. Maar, de Heere was met hem. Hij hield hem vast met de spanband van Zijn liefde. Kijk: dat is het geheim van een christen. 

Wantrouwen (vers 26)
Na de mislukte aanslag op zijn leven komt Saulus in Jeruzalem. Hij zoekt daar de discipelen op en wil zich bij hen voegen. 
Weer zo’n mooie trek van volgelingen van Jezus. Die blijven niet op zichzelf staan, maar die zoeken andere volgelingen van Jezus op. Daar voelen ze zich één mee. Maar ook dan kun je van een koude kermis thuiskomen. Zo ook bij Saulus. Ze geloven niet dat hij een discipel van Jezus is. Hij die eerst de discipelen vervolgde, nu zelf een discipel? Dat kan niet waar zijn. Ze zien hem aan voor een spion. 
Het wantrouwen naar hem is groot. Het is ook wel te begrijpen dat de discipelen in Jeruzalem zo reageren. Ik denk dat jij en ik ook zo gereageerd zouden hebben. Daarbij was de bekering van Saulus nog niet algemeen bekend in de gemeente van Jeruzalem. Bovendien: een echte discipel van Christus gaat niet over één nacht ijs. Die legt niet zomaar iedereen de handen op. Zeker als je die andere eerst kende als een vijand van de christenen.  

Goed woordje (vers 27-28)
Dat de Heere het opneemt voor Zijn kinderen, zie je hier. Hij schakelt Barnabas in. Dat was een lieve, zachtmoedige en wijze discipel van Jezus. Het is een echte ‘verbindingsman’. Een soort mediator. 
Een paar jaar geleden heb ik weleens een toespraak over hem gehouden. Als je meer over hem wilt weten, lees dan nog eens de toespraak van 25-9-11. Vraag mij ernaar. 
Barnabas neemt Saulus tot zich en leidt hem tot de apostelen. 
Barnabas brengt Saulus dus niet tot de discipelen, maar tot de apóstelen. 
Wat is het verschil tussen die twee? Alle volgelingen en leerlingen van Christus zijn discipelen. 
Alle ware christenen zijn dus discipelen. Maar discipelen die eropuit worden gestuurd met een bijzondere taak, noemt Jezus apostelen. Zie Lukas 6:13.    
Een verklaring zegt dat Barnabas Saulus bij de apostelen Petrus en Jakobus brengt. Barnabas als een echte mediator doet een goed woordje voor Saulus. Hij vertelt hun in het kort Saulus’ bekeringsgeschiedenis. Dat doet Barnabas zonder opsmuk. Gewoon zoals het gebeurd is. 

Stel dat ze aan jou vragen hoe je tot geloof bent gekomen. Wat vertel je dan? Maak je er dan een mooi, spannend bekeringsverhaal van? Of, het kan ook anders… kun je niets vertellen? Ben je nog niet tot bekering en geloof gekomen? Wat erg is dat. Zorg dat daar verandering in komt. 


Bid om de actie van de Heilige Geest. Dan ga je belijden wie je bent. Een zondaar. Je leert dan dat je hart ziek en verkeerd is. Ons hart deugt niet. Het is in jezelf gekromd. Naar jezelf gebogen. Op jezelf gericht. Je leert dan ook door de Geest op Zijn tijd en wijze geloven in Christus. De één doet dit met een sterker geloof dan een ander. Hij is er immers voor zondaren. Zijn apotheek met geestelijke geneesmiddelen is overvol. Het raakt ook nooit leeg.  

Barnabas vertelt ook hoe Saulus vrijmoedig in Damascus in de Naam van Jezus had gesproken. 
Dit woordje vrijmoedig betekent dat Saulus dit gedaan heeft, zonder bang te zijn. Vervuld met de Heilige Geest heeft hij getuigd van Gods liefde in Christus. 
Dit getuigenis van Barnabas trekt de apostelen Petrus en Jakobus over de streep. Of beter gezegd: de Heilige Géést zorgt ervoor dat ze Barnabas op zijn woord geloven. 
Ze erkennen Saulus van harte als broeder in de Heere. Vanaf dat moment trekt hij met de andere discipelen op. Hij is één met hen. 
Wat een zegen als je als broeders en zusters met elkaar optrekt. Dat je niet (meer) wantrouwend tegenover de ander staat. Maar dat je een ander door genade zonder wantrouwen, ontvangt en met hem of haar meeleeft. Waar liefde woont en geen wantrouwen, daar wil de Heere met Zijn zegen zijn.  

De Naam van de Heere Jezus (vers 29a)
Terwijl hij één is met de anderen preekt Saulus vrijmoedig. Door niets en niemand laat hij zich hinderen. Vervuld met de Heilige Geest getuigt Saulus van Gods grote daden. Hij probeert met alles wat in hem is, zijn hoorders te overtuigen van de Heere Jezus. Hij kan en wil niet anders. 
Het thema van zijn toespraken is daarom steeds: ‘De Naam des Heeren Jezus’. 
Die Naam, die Persoon is voor Saulus alles geworden. Hij kende Hem als zijn Zaligmaker, Redder en Vergever van zijn zonden. Wat ben je dan gelukkig als je zo kan en mag spreken als Saulus.

Opnieuw bedreigd (vers 29b)
Maar als je zo vol van de Heilige Geest spreekt, komt daar altijd wat tegenop. Ook bij Saulus.
De Griekssprekende Joden nemen dat niet. Saulus raakt met hen in een felle discussie. 
Even tussen haakjes. Deze Griekssprekende Joden woonden eerst in Griekenland. Later zijn ze definitief naar Israël teruggekeerd. Met de grote feesten zijn ze in Jeruzalem. Deze groep moet niets van Jezus hebben. Eerder keerden ze zich al tegen Stéfanus (Handelingen 7).  
De haat tegen Saulus gaat zover dat ze hem willen doden. Hij wordt opnieuw met de dood bedreigd. 

Broederhulp (vers 30)
Als de broeders merken dat het leven van Saulus op het spel staat, helpen ze hem. Ze brengen hem naar de kustplaats Cesaréa. Vandaar scheept hij af naar zijn geboorteplaats Tarsen in Cilícië. 
Bijzonder dat we lezen dat Saulus’ broeders voor hem in de bres springen. Het wantrouwen dat ze eerst hadden naar Saulus, is veranderd in zorg voor Saulus. Daar heeft de Heere voor gezorgd. 
Wat een genade als wij ook zo met zorg voor elkaar zijn bezet. Dan praten we niet over elkaar, maar bidden we voor en helpen elkaar. Bid om die genade. Waar liefde woont, daar wil de Heere zijn.

De Heere gaat door (vers 31)
Ondanks verzet tegen de Heere, gaat de Heere door. Dat lees je in vers 31. De gemeenten in Judéa, Galiléa en Samaría hadden vrede in de Heere en groeiden. Ze werden ook steeds meer vervuld met de troost van de Heilige Geest. De genade en liefde van de Heere Jezus breidt zich als een olievlek over Israël uit. Ondanks het verzet.
Wat een zegen als dat ook van ons gezegd kan worden. Maar onthoud wat ik gezegd heb. 
Om vertroost en vervuld te worden met de Heilige Geest, moet er eerst een basis zijn. Die basis noemt de Bijbel wedergeboorte. Door de Heilige Geest word je dan een ander mens gemaakt. Hij vernieuwt je denkwereld. Je krijgt een ander geestelijk zicht op de zonden, jezelf, maar ook op Zijn tijd door de Heilige Geest op Jezus. Dé Verlosser, dé Zaligmaker, dé Redder. 
Laat het tot troost zijn dat de Christus dwars door alles Zijn weg gaat. Voeg je daarom op Zijn weg.

English version 

Summary speech Sunday morning 25-6-2017 Evangelist Johan Krijgsman.
M: 06-83571391. E: Amsterdam@bijbelcentrum.nl. W: www.bijsimondelooier.nl Tel. 020-6227742
Theme address: "Received with suspicion" according to Acts 9: 26-31

Endangered (verse 25)
Last time, we heard that Saul had to flee from Damascus. The Jews wanted to kill Him.
Who would expect this? The Lord had said that he had to suffer much because of His Name. But to such an extent?
Yet, this is the business card that the Lord gives to all His followers. He says that all those who want to live godly, who follow Him in love, will be prosecuted (2 Timothy 3:12).
Christ also says: They have persecuted me, they will also persecute you (John 15:20).
Therefore, you must keep this in mind when you have become a Christian. Fortunately, it is not the case in our country that you are killed for being a Christian. But think about those countries where you are at risk when you are or profess to be a Christian? Would you and I confess our faith even if you are at risk here too?
Hangers-on  will then drop out. True Christians are sometimes afraid that they are no more than a hanger-on. But when it comes to the trial, they flee through faith to Christ.

The secret of a Christian
A shrub or tree grows in that direction where the sun stands. The most heavy storm can’t prevent that. That’s the case with a true Christian. The most bizarre persecutions can not prevent them from growing in faith. They tend to bend to Christ. The secret is that Christ draws His children. You can compare it with a strap fixed around a tree and a thick pole. This strap makes sure that the tree does not fall down during storms.
Thus, the strap of Jesus' love ensures that His children hold on to Him. That they do not renounce their faith. Whatever 'storms' of difficulties and prosecutions may occur.
At any rate Saul has been involved in such prosecutions from the very start. And think about it, that was not easy for him. But the Lord was with him. He held on to him with the strap of His love. Look: that's the secret of a Christian.

Mistrust (verse 26)
After the failed attack on his life, Saul comes in Jerusalem. There he seeks the disciples and wants to join them.
Again such a beautiful trait of followers of Jesus. They don’t keep on standing on their own, but seek other followers of Jesus. They feel one with those people. But even then you may come away with a flea in your ear. So also with Saul. They do not believe that he is a disciple of Jesus. He who persecuted the disciples first, now a disciple himself? That can not be true. They are holding him for a spy.
The distrust for him is great. It is also understandable that the disciples in Jerusalem react in this way. I think you and I would have reacted similarly. In addition, the conversion of Saul was not yet widely known in the congregation of Jerusalem. Moreover, a true disciple of Christ does not move in too hurried a manner. He does not randomly lay hands on everyone. Certainly if you innitially knew the other as an enemy of the Christians.

Good word (verse 27-29a)
That the Lord makes a stand for His children, you can see here. He makes use of Barnabas. That was a sweet, gentle and wise disciple of Jesus. It's a real 'liaison man'. A kind of mediator.
A few years ago I had a speech about him. If you want to know more about him, read the 25-9-11 speech again. Ask me for that.
Barnabas takes Saul and leads him to the apostles.
Barnabas does not take Saul to the disciples, but to the apostles.
What is the difference between those two? All followers and pupils of Christ are disciples.
All true Christians are thus disciples. But disciples who are sent out with special duties Jesus calls apostles. See Luke 6:13.
A statement says that Barnabas takes Saul to the apostles Peter and James. Barnabas, as a true mediator, puts in a good word for Saul. He briefly describes Saul's conversion. That's what Barnabas does without much ado. Just as it happened.
Suppose they ask you how you came to believe. What do you tell them? Do you make a beautiful, thrilling story of your conversion of it ? Or, it may also be different ... can not you tell anything? Have not you come to repentance and faith yet? How bad is that. Make sure that a change takes place.

Pray for the action of the Holy Spirit. Then you will confess who you are. A sinner. You will then learn that your heart is sick and wrong. Our heart is not good. It is curved in yourself. Bent to yourself Focused on yourself. You therefore learn through the Spirit to believe in Christ.But not on our time,but on His time.The one does this with a stronger faith than the other. He actually came to earth for sinners. His pharmacy stored with spiritual drugs is overcrowded. It never gets empty.

Barnabas also tells how Saul spoke boldly in the name of Jesus in Damascus .
This word -boldly- means that Saul did this without fear. Fulfilled with the Holy Spirit, he testified of God's love in Christ.
This testimony of Barnabas draws the apostles Peter and James across the line. Or rather, the Holy Ghost causes them to believe Barnabas on his word.
They acknowledge Saul heartily as a brother in the Lord. From that moment on, he socializes with the other disciples. He becomes one with them.
What a blessing when you tag along with each other like brothers and sisters. That you are not (more) suspicious of the other. But that you socialize with other people by grace without distrust, and live with him or her. Where love lives and no distrust, the Lord wants to be with His blessing.

Re-threatened (verse 29b)
While he is one with the others, Saul preaches boldly. Through nothing and nobody he lets himself hinder. Fulfilled with the Holy Spirit, Saul testifies of God's great deeds. He tries to convince his listeners to follow the Lord Jesus with all that is in him. He can and does not want anything else.
The theme of his speeches is therefore always: 'The Name of the Lord Jesus'.
That name, that Person has become all for Saul. He knew Him as His Saviour, Redeemer and Forgiver of his sins. How happy you are if you can and may speak like Saul.
But if you speak so fully of the Holy Spirit, there is always something or some one that opposes it. So also with Saul.
The Greek-speaking Jews do not take that. Saul is embroiled in a fierce argument with them.
By the way. These Greek-speaking Jews first lived in Greece. Later on they perminently returned to Israel. With the big festivals they are in Jerusalem. This group want nothing to do with Jesus. Previously, they also turned against Stéfanus (Acts 7).
The hatred against Saul goes so far as to attempt to kill him. He is again threatened with death.
They take him to the coastal town of Cesaréa. Hence he takes ship for his birthplace Tarsen in Cilicia.
It’s remarkable that we read that Saul's spiritual brothers stand in the breach for him. The mistrust that they first had, has changed into concern for Saul. There the Lord has taken care of.
What a mercy if we are so filled with concern for each other’s well-being. Then we do not derogatorily talk about each other, but we pray and help each other. Pray for that mercy. Where love lives, there the Lord wants to be.

The Lord goes on (verse 31)
Despite opposition to the Lord, the Lord continues. That is what you read in verse 31. The congregations in Judea, Galilee and Samaria had peace in the Lord. The love of the Lord increased more and more.
They were also more and more filled with the comfort of the Holy Spirit.
The grace of the Lord Jesus extends like an oil spill over Israel. It was, as it were,once again Pentecost. Then here, then there. Despite the resistance.
What a blessing if we can say that too. But remember what I said.
To be filled with the Holy Spirit, there must first be a foundation. That base the Bible calls rebirth. By the Holy Ghost you are then made into a different person. He renews your mindset. You get another spiritual view on  sins, on yourself, but also, on His time, on Jesus, the Redeemer, the Saviour, through the working of the Holy Gost.
Let it be a comfort that Christ, right through everything, goes His way. Therefore, put yourself on His way