zondag 16 september 2018

Jezus en de Samaritaanse vrouw (1) - Johannes 4:1-6.

Samenvatting toespraak zondagmorgen 16-9-2018. Voorganger evangelist Johan Krijgsman. M: 06-83571391. E: Amsterdam@bijbelcentrum.nl. W: www.bijsimondelooier.nl.Tel.: 020-6227742.Thema: ‘Jezus en de Samaritaanse vrouw’ (1) n.a.v. Johannes 4:1-6.
Er zijn ontmoetingen in je leven die je nooit meer vergeet. In het gedeelte dat we de komende tijd gaan behandelen zie je dat ook. Het is de ontmoeting van de Heere Jezus met de Samaritaanse vrouw. Het is een leerzame geschiedenis die je niet één twee drie even behandelt. Daarom doen we er een paar weken over. Voordat de Heere Jezus deze vrouw ontmoet, heeft er al het één en ander plaatsgevonden. Het is als het ware het preludium. Het voorspel.

Jaloezie (Vers 1 en 2)
Jaloezie is een heel vervelend iets. Het zit in onze genen. Het is er sinds het misging in het paradijs. Het is een diepingrijpende zonde. Door jaloezie zijn huwelijken verwoest, banen verloren en kerken intern verdeeld geraakt. 
Aan het begin van Johannes vier kom je ook jaloezie tegen. Wat is er aan de hand?

De Farizeeën horen dat de Heere Jezus steeds populairder wordt. Hij krijgt steeds meer aanhang en Zijn discipelen dopen zelfs meer mensen dan Johannes de Doper. Aan die populariteit storen ze zich geweldig. Daarbij stelt de Heere Jezus hun leer openlijk ter discussie. Wat een verzet roept dit op bij de Farizeeën. Er schiet maar één ding over voor de Farizeeën: de Heere Jezus de mond snoeren. Graag zo snel mogelijk. Redden wat er te redden valt. Stel je voor dat er straks geen mens meer naar hen luistert. Dat nooit. Dan verliezen ze hun gezicht. Dat is het laatste wat ze willen.

Misschien kijk je een beetje zielig naar die Farizeeën en schud je je hoofd. Die Farizeeën toch. 
Toch moeten we maar niet te snel iets zeggen van hen. Hoe reageren wij als mensen ons steeds meer links laten liggen omdat ze het met een ander beter kunnen vinden? Voelen wij dan niet iets boven komen van jaloezie? Zijn we dan ook niet snel geneigd om kwaad van die ander, die populairder is dan wij, te spreken? We zeggen het niet, maar we zijn hem of haar liever kwijt dan rijk. 

Zijn tijd nog niet (Vers 3)
Hoe reageert de Heere Jezus op deze omstandigheden? Zoekt Hij Zich in allerlei bochten te wringen om met de Farizeeën in gesprek te gaan? Misschien met alle gevolgen van dien? Nee, Hij vertrekt naar een andere provincie. Hij gaat van Judéa in het zuiden naar Galilea in het noorden. 
Misschien denk je: dat is slap van de Heere Jezus. Je laat je toch niet door zo’n stelletje wegsturen? 
Zo redeneren wij. Wij zoeken vaak de confrontatie. Zeker als ons iets aangedaan wordt wat niet terecht is. Dan gaan we op onze strepen staan. 
Bij de Heere Jezus ligt het anders. Hij laat Zich niet wegsturen, maar gaat Zelf weg. Daarin ligt juist Zijn kracht en macht. Waarom? Het is Zijn tijd nog niet om Zich gevangen te laten nemen door de Farizeeën om gedood te worden. 
Eerst moet Hij de wil van Zijn Vader nog doen. Zieken beter maken, wonderen doen, maar vooral mensen door Zijn Geest tot Hem bekeren en tot geloof brengen. Dat werk is nog lang niet af. Dat zal straks wel blijken. Daarom laat Hij Zich niet pakken. Dat is de eerste reden dat Hij weggaat. 

Vervolgens laat Hij door Zijn vertrek zien dat Hij alle macht heeft. Denk je echt dat Hij niet kan voorkomen dat Hij gepakt wordt? Natuurlijk wel. Hij is almachtig. Waarom gaat Hij dan weg? 
Om ons te laten zien dat we van de middelen gebruik mogen maken. Ook van het middel om weg te gaan als we ons in een moeilijke positie bevinden. 
Misschien zit je wel heel moeilijk met je werk. Je vraagt je af: mag ik weg? Mag ik solliciteren? Ik heb deze baan van de Heere gekregen. Laat dit dan een les zijn. Maak biddend gebruik van de middelen. Let op de openingen die de Heere geeft en op de adviezen van anderen.  
Een ander zit misschien moeilijk met zijn of haar studie. Je weet het niet meer. Het wordt je steeds moeilijker gemaakt. Ook in deze geldt: maak dan biddend gebruik van de middelen. 

Hij moest (Vers 4)
Alles wat gezegd is laten we staan. Toch is er één hoofdoorzaak waarom de Heere Jezus vertrok. 
Dat staat in vers 4: ‘En Hij moest door Samaria gaan’. Samaria, wat is dat voor een streek? 
Vandaag de dag zouden we zeggen: min of meer een volkswijk. Niet een wijk waar de yuppen wonen, maar veel allochtonen. Een wijk waar veel mensen de eindjes aan elkaar moeten knopen.

In de provincie Samaria woonden toen veel mensen die nazaten waren van gemengde huwelijken. Hoe is dat ontstaan? Vroeger waren veel Joden naar Assyrië (nu Syrië/Irak) gedeporteerd. 
Omgekeerd werden toen Assyriërs naar Israël gebracht om de vrede te bewaken. Tussen deze Assyriërs woonden nog verschillende Joden die niet naar Assyrië waren gedeporteerd. 


Zo ontstonden er huwelijken tussen Joden en Assyriërs. Je kreeg een gemengd ras met een gemengde godsdienst. Deze mensen heetten in de volksmond Samaritanen. Het was het mindere soort en een rechtgeaarde Jood trok zijn neus voor hen op. Als ze van noord naar oost moesten of omgekeerd, gingen ze niet door de provincie Samaria. Dat was te min voor hen, ze maakten liever een omweg. Nee, voor geen goud door Samaria.

Dat er voor de Heere Jezus niemand te min is laat Hij in onze geschiedenis zien. Hij moest door Samaria gaan. Nu komt Zijn vertrek voor de Farizeeën al in een heel ander licht te staan. Hij moet. Waarom? Omdat Zijn Vader dit wil. Zijn Vader heeft al een eeuwigheid vaststaan dat dit moet gebeuren. Waarom? Omdat daar iemand is die bekeerd moet worden. 
Volgende week zullen we hierover meer horen. Voor nu: hieraan zie je dat de Heere altijd de eerste is als Hij mensen tot bekering brengt. Hij zoekt mensen op, waar wij ze niet zoeken. Laten wij dit ook doen. Voor Christus was niemand te min.  

Gehoorzaam
De Heere Jezus gehoorzaamt de wil van Zijn Vader. Als Vader wil dat Hij vertrekt uit Judéa, gaat Hij.
Jongelui: laat de gehoorzaamheid van de Heere Jezus aan Zijn Vader je een voorbeeld zijn. Praat ook niet laagdunkend over je vader zoals: die ouwe van mij die zeurt altijd. Nee, je hoeft het niet in alle dingen met je ouders eens te zijn, maar respecteer ze. Daar rust zegen op. 

In de stad (Vers 5)
De Heere Jezus komt in de stad, of ‘bij’ zoals andere vertalingen lezen, Sichar van de provincie Samaria. Welke vertaling we dan ook volgen, Hij laat de stad niet links liggen. Ondanks dat Hij weet dat er veel schijnvertoon is en er veel geseculariseerde mensen wonen. In ieder geval mensen die van twee walletjes eten. Een beetje godsdienstig zoals vader Abraham, maar weer niet streng.  

Weer zo’n les. Laten wij de stad niet vergeten. In het bijzonder Amsterdam niet. Vroeger zaten de kerken vol in Amsterdam. Intussen zijn veel kerkmensen vertrokken uit Amsterdam om allerlei redenen. Vaak omdat christenen vonden dat je je kinderen niet in zo’n goddeloze stad als Amsterdam kon opvoeden. Anderen hebben voorgoed de kerkdeur achter zich dichtgedaan en leven erop los. Leve de vrijheid! Hoe dan ook: Jezus zoekt de stad en de stadsmens. Dat blijkt duidelijk uit deze geschiedenis. Hij heeft ook een belofte voor de stad: ‘Die van de stad zullen bloeien als het kruid der aarde’ (Psalm 72:16b). De stad zál door de Heere gezegend worden. Als je dat op je laat inwerken kun je de stad niet zomaar verlaten en vergeten.

Plaatsbepaling (Vers 6a)
Heel nauwkeurig laat de Heilige Geest Johannes beschrijven waar de Heere Jezus nu is. Waarom? Onder andere om de Joden te leren dat ze geen streep voor hebben op de Samaritanen. Dat de Heere Jezus Zelf bepaalt waar Hij heengaat.    
Hij is vlakbij een stuk land dat vader Jakob aan zijn zoon Jozef gaf (Genesis 48:22). 
Een rechtgeaarde Jood wist precies waar dat was. In dat stuk land ligt Jozef begraven (Jozua 24:32). Daar heb je ook de fontein die ooit door vader Jakob is gegraven. 
Ook zie je hieraan dat de Heere nauwkeurig te werk gaat. Hij is geen God van wanorde, maar van orde. Wanorde is een gevolg van onze zonde. Later zal duidelijker worden waarom alles tot in de puntjes beschreven staat. 

Vermoeid (Vers 6b)
De Heere Jezus is van de reis vermoeid. Het is twaalf uur en Hij neemt middagpauze. Dat had Hij nodig, want Hij was ook echt Mens. 
Laten wij om onze rust denken. Niet doorjakkeren, dan krijg je mensen met een burn-out.
Zijn hier mensen die lichamelijk vermoeid zijn? Rust dan even uit bij Hem. 
Zijn er die moe zijn van de zonden? Dan geeft Hij je een dringend advies: ‘Komt herwaarts tot Mij, allen die vermoeid en belast zijt en Ik zal u rust geven’  (Mattheüs 11:28). Hoe dan ook: rust uit bij Hem Die de rust zelve is.   

English version

Summary speech Sunday morning 16-9-2018. Pastor/ evangelist Johan Krijgsman. M: 06-83571391. E: Amsterdam@bijbelcentrum.nl. W: www.bijsimondelooier.nl.Tel .: 020-6227742. Themed: 'Jesus and the Samaritan woman' (1) after John 4: 1-6.

There are encounters in your life that you will never forget. In the part that we will deal with in the coming period, you will see that too. It is the meeting of the Lord Jesus with the Samaritan woman. It is an instructive history that you do not treat just in two shakes. That's why we’ll spend a few weeks to deal with the subject matter. Before the Lord Jesus meets this woman, some things have already taken place. It is, as it were, the prelude. The introductory part.

Jealousy (Verse 1)
Jealousy is a very annoying thing. It's embedded in our genes. It has been there since misery in paradise. It is a deep-seated sin. Through jealousy, marriages have been destroyed, jobs have been lost, and churches have been divided internally.
At the beginning of John’gospel chapter four you also encounter jealousy. What is going on?

The Pharisees hear that the Lord Jesus is becoming more and more popular. His allegiance is increasing and He is getting more followers and His disciples are even baptizing more people than John the Baptist. They profoundly resent that popularity. In doing so, the Lord Jesus openly questions their doctrine. What a resistance this evokes in the Pharisees. There is only one thing left for the Pharisees: to silence the Lord Jesus. As quickly as possible. Save what can be saved. Imagine, that people no longer will listen to them. No way. Then they lose face. That is the last thing they want.

Maybe you look a bit pathetic at those Pharisees and shake your head. Those Pharisees anyway.
Yet we should not say something about them or judge them too quickly. How do we respond when people ostracize or give us the cold shoulder because they can get on better with someone else? Do we not feel that something is coming up from jealousy? Are we not therefore inclined to speak ill of the other person who is more popular than us? We do not say it, but we would rather get rid of him than having them as our friend.

Not His time yet (Verse 2)
How does the Lord Jesus respond to these circumstances? Is He seeking to tie  Himself in all kinds of knots to talk to the Pharisees? Maybe with all the consequences? No, He is going to another province. He goes from Judea in the south to Galilee in the north.
Perhaps you think: that is weak of the Lord Jesus. You do not let yourself be sent away by such a bunch, do you?
That is how we reason. We often seek the confrontation. Especially when something is done to us that is not right. Then we pull rank on on him.
It is different with the Lord Jesus. He does not let Himself be sent away, but He goes away Himself. In it lies His strength and power. Why? It is not His proper time yet to be taken captive by the Pharisees to be killed.
First He must still do the will of His Father. Make the sick better, do miracles, but above all convert people through His Spirit to Him and bring them to faith. That work is far from finished. That will turn out later. That's why He does not let Himself arrest. That is the first reason for His departure.

Then He shows through His departure that He has all power,that He is omnipotent. Do you really think He can’t prevent Himself being caught? Of course He can. He is almighty. Then why does He leave?
To show us that we are allowed to make use of the resources. Also of the means to leave when we are in a difficult position.
Maybe you are in dire straights concerning your work. You wonder: Is it right when I give up this job? Is it sensible to apply? I have received this job from the Lord. Let this be a lesson. Make use of the means in prayer. Notice the openings that the Lord gives and the advice of others.
Another may has worries about his or her study. You are at your wits’end. It is becoming increasingly difficult for you. In this situation it also applies: then make use of the means with praying hands.

He had to (Verse 4)
We leave everything that has been said. Yet there is one main reason why the Lord Jesus left.
That is in verse 4: 'And He had to go through Samaria'. Samaria, what kind of region is that?
Today we would say: more or less a working-class neighbourhood. Not a residential area where the yuppies live, but many immigrants. A neighbourhood where many people have to make ends meet.

In the district of Samaria many people used to live who were descendants of mixed marriages. How did that happen? In the past many Jews were deported to Assyria (now Syria / Iraq).
Conversely, Assyrians were brought to Israel to guard the peace. Between these Assyrians lived several Jews who had not been deported to Assyria.
Thus marriages arose between Jews and Assyrians. The result was a mixed race with a mixed religion. These people were called Samaritans in the vernacular. It was the lesser kind and a true-hearted Jew turned up his nose at them. If they had to go from north to east or vice versa, they did not go through the province of Samaria. That was beneath them, they preferred to make a detour. No, going through Samaria he would not do it for the world.

That nothing is beneath The Lord Jesus, He shows in our history. He had to go through Samaria. Now His departure for the Pharisees comes in a totally different light. He must. Why? Because it’s the will of His Father. His Father has  determined from eternity that this must happen. Why? Because there is someone who has to be converted.
We will hear more about this next week. For now: this shows that the Lord is always the first when He brings people to repentance. He looks for people, where we do not seek them. Let us do this too. No one was too mean for Christ.

Obedient
The Lord Jesus obeys the will of His Father. If Father wants Him to leave Judea, He goes.
Young people: let the obedience of the Lord Jesus to His Father be an example to you. Do not talk too disparagingly about your father like: the old man of me is always whining. No, you do not have to agree with your parents in all things, but respect them. That blesses peace.

In the city (Vers 5)
The Lord Jesus comes to the city, or "at" as other translations read, Sichar of the province of Samaria. Whichever translation we follow, He does not give the city the cold shoulder. Despite that He knows that there is a lot of make-believe and that the city populates many secularized people. In any case, people who play a double game and take advantage of both sides. A bit religious like father Abraham, but not strict.

Another lesson. Let us not forget the city. Not Amsterdam in particular. In the past, the churches were full in Amsterdam. Meanwhile, many church people have left Amsterdam for a variety of reasons. Often because Christians thought you could not raise your children in such a wicked city as Amsterdam. Others have permanently closed the church door behind them and live it up. Long live freedom! Anyway: Jesus is looking for the city and the city dweller. This is clear from this history. He also has a promise for the city: "Those of the city will flourish as the grass of the earth" (Psalm 72: 16b). The city will be blessed by the Lord. If you let that affect you, you can not just leave the city and forget about it.

Location (Vers 6a)
Very accurately, the Holy Spirit allows John to describe where the Lord Jesus is now. Why? Among other things to teach the Jews that they shouldn’t hold the Samaritans in contempt. That the Lord Jesus Himself determines where He is going.
He is near a piece of land that father Jacob gave to his son Joseph (Genesis 48:22).
A right-minded Jew knew exactly where that was. Joseph has been buried in that piece of land (Joshua 24:32). There you also have the fountain that was once dug by father Jacob.
You also see that the Lord is working accurately. He is not God of disorder, but of order. Disorder is a consequence of our sin. Later it will become clearer why everything has been taken down to the last detail.

Tired (Vers 6b)
The Lord Jesus is tired of the journey. It is noon and He is taking a lunch break. He needed that, because He was really Human.
Let us take care for our rest. Do not hustle along. Running the risk of being confronted with a burn-out.
Are people who are physically tired here? Then rest with Him.
Are there who are tired of the sins? Then He gives you an urgent advice: "Come to Me, all who are weary and burdened, and I will give you rest" (Matthew 11:28). Anyway: rest with Him Who is the rest itself.