zondag 23 september 2018

Jezus en de Samaritaanse vrouw (2) - Johannes 4:7-14.

Samenvatting toespraak zondagmorgen 23-9-2018. Voorganger evangelist Johan Krijgsman. 
M: 06-83571391. E: Amsterdam@bijbelcentrum.nl. W: www.bijsimondelooier.nl.Tel.: 020-6227742.Thema: ‘Jezus en de Samaritaanse vrouw’ (2) n.a.v. Johannes 4:7-14.

Vorige week hoorden we dat de Heere Jezus op reis is. Hij gaat van Judéa in het zuiden van Israël naar Galiléa in het noorden van Israël. Hij pakt daarvoor de kortste weg. Sterker: Hij móet daarvoor de kortste weg pakken en die loopt door de provincie Samaría. Daar woonden de voor de Joden verachte Samaritanen. In de provincie Samaría rust Hij even uit bij een waterput, vlakbij de stad Sichar. Het is tenslotte twaalf uur en ook de Heere Jezus heeft als Mens Zijn rust nodig.

Een vrouw (Vers 7a)
Terwijl Hij daar zit, komt er een vrouw naar de put om water te putten. Het dagelijks werk van vrouwen in die tijd. We weten niet hoe ze heet. Opmerkelijk is dat ze komt als het op het heetst van de dag is. De meeste mensen rusten dan even uit. Maar zij komt nu omdat ze zo min mogelijk geconfronteerd wil worden met haar stadsgenoten. Waarom, dat wordt straks wel duidelijk.

Contact zoeken (Vers 7a)
Vriendelijk als Hij is, zoekt de Heere Jezus contact met deze vrouw. Daar zit meer achter, maar toch ligt daarin voor ons een les. Het is goed om te groeten als je naast iemand gaat zitten in de bus. Of als iemand naast je komt zitten op een bankje in het park. Wie weet ontstaat er dan wel een gesprek. 
Wat zit er dan achter dat de Heere Jezus met deze vrouw contact zoekt? Hij wil haar bekeren en tot geloof in Hem brengen. Dáárom moest Hij door Samaría gaan. 
Heel behoedzaam gaat Hij te werk. Vol lessen voor ons hoe we contact moeten zoeken om mensen bekend te maken met het geloof.  

Tactvol (Vers 7b)
Als de Alwetende weet Hij wie deze vrouw is. Hij weet dat ze een leven leidt van dan met die man naar bed en dan met die. Het zou zomaar een vrouw van onze tijd kunnen zijn. Je kunt geen boulevardblad openslaan of je leest erover. Wat dat betreft is er dus niets nieuws onder de zon. 
Wat vroeger zonde was, is nu nog zonde. En dat wil de Heere Jezus deze vrouw en ons leren.
Hij doet dat niet hard en veroordelend, maar tactvol. Hij wacht niet tot deze vrouw begint, maar Hij begint een praatje over de alledaagse dingen. Zoals wij een praatje over het weer beginnen, vraagt Hij aan deze vrouw om water. Hij sluit aan bij de omstandigheden. Hij zoekt op een natuurlijke manier een aanknopingspunt voor Zijn boodschap. Hij zet haar met Zijn vraag aan het werk. De Heere is immers moe, heeft dorst en het is op het heetst van de dag.
Hoewel Hij weet wie ze is en hoe ze leeft, begint Hij niet met haar de wet te lezen. Geen woord over haar zonden. Dat komt later. Op een tactvolle wijze weet Hij deze vrouw voor zich te winnen. 

Wat een les voor ons. Misschien zit je ermee hoe je je zoon of dochter die niets meer van het geloof wil weten, moet bereiken. Of die collega die middenin de wereld leeft. Zoek dan aansluiting bij wat die ander interesseert. Misschien wel bij de voetbalwedstrijd, autorace of bij dat roddelblad. Maar ga er wel tactvol mee om en probeer snel door te stoten naar de kern. Dat doet de Heere Jezus ook.

Ter informatie (Vers 8)
Ter informatie geeft Johannes door dat de discipelen van de Heere naar de stad zijn voor inkopen. 
Zo kan Jezus in alle rust met deze vrouw spreken, zonder het bijzijn van Zijn discipelen.  
Zo kan het goed zijn dat een vader of moeder alleen met een zoon of dochter even praat. Zonder bijzijn van andere kinderen of bekenden. Dat zijn gouden momenten.  

Een vraag (Vers 9)
De vraag van Jezus om water lokt een verwonderende vraag uit van de vrouw. Ze zegt: hoe kunt U als Jood van mij drinken vragen? Ik ben immers een Samaritaanse vrouw. 
Ze herkent de Heere Jezus waarschijnlijk aan Zijn dialect en aan Zijn kleding als Jood. Hij was Mens tussen de mensen en in dat opzicht niets bijzonders. 
In die tijd zou een man zo’n verzoek aan een vrouw nooit doen. En zeker niet aan een Samaritáánse vrouw. Dat is hoogst ongepast. Vandaar dat Johannes er nog aan toevoegt dat de Joden niet omgaan met de Samaritanen. 

Op naar de kern (Vers 10-12)
De Heere Jezus gaat niet direct in op haar vraag. Wel maakt Hij van de gelegenheid gebruik om een ander onderwerp aan te snijden. Hij gaat naar de kern. Hij wekt haar nieuwsgierigheid op. Hij sluit aan bij het bekende, bij water, en brengt het bekende naar een hoger plan. 


Hij zegt tegen haar: indien je Gods gave zou kennen en Wie Hij is Die tot je zegt: geef Mij water. 
Wat bedoelt, of liever: wie bedoelt de Heere Jezus met de Gave Gods? Hij wijst daarmee op Zichzelf. Hij is de gave van de Vader aan de wereld (Johannes 3:16). Gods liefste Gave kent ze niet. 

Die Gave kent niemand vanuit zichzelf. Daar moet nu met recht licht over vallen. Wij kunnen wel veel over Jezus spreken, maar dat zegt niets. Om werkelijk over of liever uit Jezus te spreken, is het nodig dat we Hem innerlijk leren kennen. Dat er door de actie van de Heilige Geest licht over Hem valt. 
Om licht te waarderen moeten we eerst weten wat duisternis is. Laat de stroom ’s avonds maar eens uren uitvallen. Je weet niet waar je het zoeken moet. 
Zo is het als er licht over de Heere Jezus valt. Dan beleef je eerst iets van je geestelijke duisternis. 
Op het onverwachts geeft Hij dan ‘licht’ over Zichzelf. 
Jezus is bezig deze vrouw met dát licht bekend te maken. Hij doet dat stapje voor stapje.  

Als ze Hem zou kennen, zou ze van Hem levend water hebben gevraagd. Dan zouden de rollen zijn omgedraaid. Hij zou dan niet aan haar om water hebben gevraagd, maar zij aan Hem. Zo’n vraag slaat Hij niet af. Zo’n begeerte verhoort Hij altijd op Zijn tijd en wijze. Laat dit tot moed zijn voor geestelijk dorstige mensen onder ons. Hij wijst je nooit af met zo’n verzoek.  
Wat bedoelt de Heere Jezus met levend water? De gave van de Heilige Geest waardoor we wedergeboren worden. Met andere woorden: waardoor we geestelijk leven ontvangen en in Hem gaan geloven. Daardoor zullen stromen van lévend water vloeien uit het innerlijk van hen die in Hem geloven (Johannes 7:38). Met andere woorden: ze zullen zich blijvend aan Hem laven.   

Aansluiten bij de omstandigheden
Er valt nog iets op. De Heere Jezus sluit aan bij de omstandigheden. Bij onze zintuigen. 
Toen de Joden om brood vroegen, sprak Hij van het Brood des levens (Johannes 6: 34,35). 
Hij bedoelde daarmee Zichzelf. Bij het aanbreken van de dag prees Hij Zichzelf aan als het Licht der wereld (Johannes 8:2 en 12). Daarmee vergeleek Hij Zich met de opgaande zon. Hier tot een vrouw die om water komt, noemt Hij Zich het levende water. Wat een lessen voor het evangelisatiewerk. Zoek aansluiting bij de omstandigheden die zich aandienen. Dan heb je elke dag je handen vol.

Uit haar verdere opmerkingen blijkt dat de Heere Jezus haar aandacht heeft gegrepen. Ze komt met vragen. Dat is al heel wat. Uit haar vragen blijkt dat ze niet begrijpt wat Jezus bedoelt met levend water (vers 11 en 12). Ze trekt het in het horizontale, in het maatschappelijke. 
Hieruit blijkt maar weer hoe materialistisch zij en wij zijn. Zelfs zo dat we onder een toespraak geestelijke dingen materialistisch kunnen opvatten. Zie je dat er licht over de Bijbel moet vallen?

Een vergelijking (Vers 13)
De Heere Jezus gaat haar nieuwsgierigheid beantwoorden met een vergelijking. Daar was de Heere Jezus een Meester in. Vele vergelijkingen heeft Hij verteld om iets duidelijk te maken. 
Hij zegt tegen haar: iedereen die van dit gewone water drinkt, zal weer dorst krijgen. Maar wie drinken zal van het geestelijke water dat Ik geef, zal in der eeuwigheid geen dorst meer krijgen. Sterker: het zal in hem of haar worden een fontein van water tot in het eeuwige leven. 
Alleen Hij kan ons verlossen van onze verkeerde begeerten. Hij kan ons goede begeerten geven, levend water. Hij kan ons gelukkig en tevreden maken. Hij wil ons bekering en geloof geven.

Eens gegeven geloof blijft (Vers 14)
Hij zal er ook voor zorgen dat Zijn kinderen steeds vaster in Hem zullen geloven. Groeien in het geloof, door strijd en aanvechting heen. Hij zal ervoor zorgen dat het eens ontvangen geloof nooit meer zal weggaan. Het zal worden een fontein, springende tot in het eeuwige leven. 
Soms hebben gelovigen het gevoel dat ze het geloof verliezen. Het gaat als langs de rand van een ravijn. Dat is niet Gods schuld, maar de schuld van hen omdat ze aan sommige zonden vasthouden.   

We gaan afsluiten. Volgende week D.V. gaan we verder. Nu nog dit. De Heere Jezus zegt: ‘Zo iemand dorst, die kome tot Mij en drinke’  (Johannes 7:37). Zelfs om geestelijk dorst te krijgen moet je bij Hem zijn. Bid: ‘trek mij, wij zullen U nalopen’  (Hooglied 1:4).  
 

English version

Summary speech Sunday morning 23-9-2018. Pastor/evangelist Johan Krijgsman.
M: 06-83571391. E: Amsterdam@bijbelcentrum.nl. W: www.bijsimondelooier.nl.Tel .: 020-6227742. Theme 'Jesus and the Samaritan woman' (2) after John 4: 7-14.

Last week we heard that the Lord Jesus is on a journey. He goes from Judea in the south of Israel to Galilee in the north of Israel. He takes the shortest route for that. In fact, he must take the shortest route and that runs through the province of Samaria. There lived the Samaritans, despised by the Jews. In the province of Samaria He
 rested at a well, near the city of Sichar. After all, it is twelve o'clock and the Lord Jesus also needs His rest.

A woman (Verse 7a)
While He is sitting there, a woman comes to the well to draw water. The daily routine work of women at that time. We do not know what her name is. It is remarkable that she comes when it is the hottest part of the day. Most people then rest for a while. But she is now coming because she wants to be confronted as little as possible with her fellow citizens. Why, that will soon be clear.

 Looking to get in touch with  (Vers 7a)
Friendly as He is, the Lord Jesus seeks contact with this woman. There is more behind that, but there is still a lesson for us. It is good to say hello when you sit next to someone in the bus. Or if someone comes to sit next to you on a bench in the park. Who knows, then there will develop a conversation.
What’s then behind it that the Lord Jesus is seeking contact with this woman? He wants to convert her and bring her to believe in Him. That is why He had to go through Samaria.
He deals with her very cautiously. Full of lessons for us how we should seek contact to make people acquainted with the faith.

Tactful (Vers 7b)
As the Omniscient He knows who this woman is. He knows that she leads a adulterous life, sleeping with different men. It could just be a woman of our time. You can not open a tabloid magazine or you can read about it. In that respect, there is nothing new under the sun.
What used to be sin is still sin. And that is what the Lord Jesus wants to teach this woman and us.
He does not do that hard and judgmental, but tactfully. He does not wait until this woman starts, but He starts a chat about commonplace topics. Likewise we begin a chat about the weather, He asks this woman for water. It matches the circumstances. He searches in a natural way for a starting point for His message. He puts her to work with His question. After all, the Lord is tired, thirsty and in the heat of the day.
Although He knows who she is and how she lives, He does not begin to read the law with her. No word about her sins. That will come later. He knows how to win this woman in a tactful way.

What a lesson for us. Perhaps you are worrying how to reach your son or daughter who does not want to know anything about faith anymore. Or that colleague who lives it up in the world,painting the town red. Then try to find out with what interests him or her. Maybe  football, car racing or that gossip magazine. But does it tactfully and try to push quickly to the core. That is what the Lord Jesus does.

For information (Vers 8)
For our information John indicates that the disciples of the Lord have gone to the city to make purchases.
Thus Jesus can speak with this woman in peace, without the presence of His disciples.
So it may be well that a father or mother  talks to a son or daughter when they are alone. Without the presence of other children or acquaintances. Those are golden moments.

A question (Verse 9)
The question of Jesus for water elicits an astonishing question from the woman. She says: how can you as a Jew ask me for drink? After all, I am a Samaritan woman.
She probably recognizes the Lord Jesus by His dialect and by His clothing as a Jew. He was Man among people and nothing special in that respect.
At that time a man would never do such a request to a woman. And certainly not to a Samaritan woman. That was highly inappropriate. That is why Johannes adds that the Jews don’t associate with the Samaritans.

On to the core (Vers 10-12)
The Lord Jesus does not immediately go into the subject of her question. He does, however, take the opportunity to put forward another subject. He goes to the core. He arouses her curiosity. He links up to what is known, in this case with water, and brings the known to a higher level.

 
He tells her: if you would know God's gift and Who He is Who says to you, give Me water.
What does it, or rather: who means the Lord Jesus with the Gift of God? He points to Himself. He is the gift of the Father to the world (John 3:16). She does not know God's dearest Gift.

Nobody knows that Gift from him/herself. There must now be rightly cast light on. We can speak much about Jesus, but that does not mean anything. To truly speak about or rather óut of’ Jesus, it is necessary that we learn to know Him inwardly. That through the action of the Holy light falls over Him.
To appreciate light, we must first know what darkness is. Let the power being cut off in the evenings for hours. You do not know where to go.
So it is when light falls on the Lord Jesus. Then you first experience something of your spiritual darkness. Unawares, He then gives "light" about Himself.
Jesus is busy making this woman known with that light. He does that step by step.

If she knew Him, she would have asked for living water from Him. Then the roles would have been reversed. He would not have asked her for water, but she would have asked Him. He does not dismiss such a question. He always answers such a desire on His time and manner. Let this be encouraging for spiritually thirsty people among us. He never rejects you with such a request.
What does the Lord Jesus mean by living water? The gift of the Holy Spirit through which we are born again. In other words: through which we receive spiritual life and start to believe in Him. As a result, streams of living water will flow from the interior of those who believe in Him (John 7:38). In other words, they will permanently quench their spiritual thirst on Him.

Link up with the circumstances
There is something else that stands out. The Lord Jesus affiliates to the circumstances. To our senses.
When the Jews asked for bread, He spoke of the Bread of Life (John 6: 34,35).
He meant Himself. At the dawn of the day He commended Himself as the Light of the world (John 8: 2 and 12). With that He compared Himself to the rising sun. Here, to a woman who comes to draw water He calls Himself the living water. What lessons for us for mission and evangelical work. Find a connection with the circumstances that present themselves. Then you have your hands full every day.

From her further remarks it appears that the Lord Jesus caught her attention. She comes with questions. That is quite a lot. Her questions show that she does not understand what Jesus means by living water (verses 11 and 12). She draws it in the horizontal, in the social meaning.
This shows once again how materialistic she and we are. Even so that we interpret spiritual things materialistically  during a speech or sermon. Do you see that light must fall over the Bible?

A comparison (Verse 13)
The Lord Jesus is going to answer her curiosity with a comparison. There the Lord Jesus was a Master in . He has told many comparisons to make something clear.
He says to her: everyone who drinks from this ordinary water will get thirsty again. But whoever drinks from the spiritual water that I give will never be thirsty again. In fact, it will become a fountain of water into eternal life.
Only He can redeem us from our wicket desires. He can give us good desires, living water. He can make us happy and satisfied. He wants to give us conversion and faith.

Once given faith remains (Verse 14)
He will also ensure that His children will increasingly believe in Him. Growing in faith, through struggle,strive and temptation. He will ensure that the once-received faith will never go away again. It will become a fountain, jumping into eternal life.
Sometimes believers feel that they are losing faith. It goes like along the edge of a ravine. That is not God's fault, but the fault of them because they hold on to some sins.

We are going to close. Next week, D.V. we will continue. Just this. The Lord Jesus says, "If anyone thirsts, let him come to me and drink" (John 7:37). Even to get spiritually thirsty you must be with Him. Pray: "Draw me, we will go after Thee” (Song of Songs 1: 4).