woensdag 13 maart 2019

Een gebed om hartbewaking - Psalm 139:23 en 24

Samenvatting toespraak biddag, woensdag 13 maart 2019. Voorganger: evangelist Johan Krijgsman. Telefoon 020-6227742; 06-83571391. Amsterdam@bijbelcentrum.nl  www.bijsimondelooier.
Thema van de toespraak: ‘Een gebed om hartbewaking’ n.a.v. Psalm 139:23 en 24: ‘Doorgrond mij, o God en ken mijn hart; beproef mij en ken mijn gedachten. En zie, of er een schadelijke weg zij en leid mij op de eeuwige weg ’.

IC
In elk ziekenhuis heb je een afdeling ‘intensive care’. Afgekort: IC. 
Als je op die afdeling ligt, is het niet best met je. Dan ben je erg ziek. Ook mensen die een zware hartaanval hebben gehad, liggen daar. Door middel van gespecialiseerde apparatuur word je continu in de gaten gehouden. Overal zie je slangen en monitoren. Zodra er iets mis gaat, wordt er een seintje gegeven naar de verpleging. 

IC en biddag
Misschien vraag je: wat heeft dat met elkaar te maken? Alles! Heel de wereld is één grote intensive care, IC. Kijk maar om je heen. Wat een ellende. Zeker in deze tijd van aanslagen en terrorisme. 
Moet je in zo’n wereld en tijd biddag houden? De vraag stellen is hem beantwoorden. Juist dan.
Maar er dreigt een gevaar met biddag-toespraken / preken. 
We zijn geneigd om ons heen te kijken. We leggen dan in de preken de nadruk op de ernst van de tijd. En die is ernstig en onrustig. We kijken dan snel naar de grote boze wereld om ons heen.  
Maar het gevaar is groot dat we onszelf vergeten. Die grote boze wereld zit binnen in ons. 
Daarom richten we de blik vandaag niet naar buiten, maar naar binnen. 
We denken na over psalm 139: 23 en 24. David, de schrijver, richt de blik naar binnen met een zeer intensief gebed. Een gebed om hartbewaking. 

Licht
Oude gebouwen worden soms verlicht door felle lampen. Van veraf zie je zo’n gebouw al staan. 
Zelfs binnen in zo’n gebouw is het daardoor verlicht.
Zo vraagt David om de felle lamp van Gods Geest. Die moet hem beschijnen. Niet alleen vanbuiten, maar vooral vanbinnen. In zijn hart. David bidt om hartbewaking door de Heilige Geest. 
Dit is Davids gebed op zijn ‘biddag’. 
Zodra er iets fout gaat, moet de Heilige Geest hem een ‘seintje’ geven. Een seintje door Zijn felle lamp die alles in het licht zet. Dan kan hij zich weer corrigeren. 

Hart
In de Bijbel komt het woord hart vaak voor. Het heeft te maken met je doen, je laten, je woorden, je gevoel, je denken etc. Je kunt zeggen dat je hart de software is van je leven. 
Als de software van je computer niet goed werkt, loopt de boel vast. Zo met je hart. 
Uit je hart komt alles voort wat je doet. Je hart bepaalt hoe beslissingen moeten worden genomen.
Je hart bepaalt hoe je tegenover anderen staat. Heel je leven komt in je hart samen.

Nieuw hart
De Bijbel zegt dat we een ‘nieuw hart’ nodig hebben. Dus een andere gezindheid. Een andere manier van denken en handelen. Een omkering, bekering.
Soms staat dit in een actieve vorm. Bekeert u, bekeert u (Ezechiël 33:11). Een andere keer in passieve vorm. Ik, zegt de Heere, zal u een nieuw hart géven (Ezechiël 36:26). 
Christelijke ouders leren hun kinderen al jong bidden om een nieuw hart. Het is dan wel nodig dat ze uitleggen wat daarmee bedoeld wordt.

Invloeden
Ons hart staat aan allerlei invloeden bloot. Goede, maar ook slechte invloeden. Wij ademen de atmosfeer in waarin we leven. En dat is geen atmosfeer waar je vrolijk van wordt. 
Zelfgericht en eigenzinnig. Een atmosfeer gericht op het hier en nu. 
Daar blijft het niet bij. De Heere Jezus zegt dat het ook vanbinnen bij ons niet goed zit. 
Daaruit komen boze gedachten, moord, overspel, ontucht, diefstal, liegen (Mattheüs 15:19). 
Als eruit komt wat erin zit, is het niet best. Daarom hebben we hartbewaking nodig. Ook omdat we zo liefdeloos zijn. Daarom is de #DOESLIEF campagne een goed initiatief. 
Jij en ik missen vanuit onszelf de échte liefde. Gods liefde. De liefde tot Hem en van Hem. Daarom is biddag meer dan nodig als we alleen hierop al zien. Hij wil in ons hart die échte liefde geven.

We worden ook opgeroepen om over ons hart te waken (Spreuken 4:23). Let erop wat er vanbuiten naar binnen komt en wat er vanbinnen naar buiten gaat. Hoe kunnen we dit zonder gebed?

Zelfkennis
Zelfkennis is moeilijk en confronterend. Daarin raak je nooit uitgeleerd. 
Je schrikt soms van jezelf. Ben ik dat? Leeft dat ook in mij?
Het geeft David rust dat hij weet dat God zijn hart kent. Daar begint hij deze psalm ook mee. 
HEERE, U doorgrondt en kent mij. U kent mij veel beter dan ik mezelf ken. Dat geeft rust. Dit is een belijdenis. Ook de volgende verzen zijn een belijdenis van David wie God voor hem is.

Intensief gebed (Vers 23)
Van z’n belijdenis gaat David over naar z’n intensieve gebed. Hij vraagt of God hem wil doorgronden. Wonderlijk: eerst is het z’n belijdenis dat de HEERE hem doorgrondt (vers 1). Nu wordt het zijn gebed. Hij bidt als het ware of God hem binnenste buiten wil keren.
Vanwaar dat verschil? Is dat ongeloof, of een gebrek aan vertrouwen? 
David kent zichzelf en daarom gaat z’n belijdenis over in een gebed. 
Is er in z’n leven niet een addertje onder het gras? Is hij wel helemaal oprecht? 
Hij plaats een raam op zijn borst en zegt: Heere kijk maar in m’n hart. Daaruit blijkt zijn oprechtheid.
David bidt of de Heere het kwade in hem ontdekt. Dan kan hij er zich resoluut vanaf keren. 
Ook van de zonde waaraan hij zo vastzit. Hij wil het kwade haten met alles wat in hem is. 
Het is een gebed om tot Gods eer te leven.
Is dat ook jouw gebed op biddag? Dit moet als eerste op ons gebedsverlanglijstje staan op biddag. 

David heeft beleden dat de Heere met al zijn wegen vertrouwd is (vers 3). Niets houdt hij voor de Heere achter. God kent zijn weg, zijn leven, van stap tot stap. 
Als het goed is vertellen wij ook alles aan de Heere. Dat moeilijke tentamen dat eraan komt. 
Die moeilijkheden op je werk. De problemen binnen je gezin. Het bedrijf waar het minder mee gaat. 
De relatie die je hebt. De zorgen in de wereld. 

David bidt om twee dingen (Vers 24)
Ten eerste: leid mij op de weg die in eeuwigheid geldig is. Met andere woorden: waarmee U o God genoegen neemt. God neemt alleen genoegen met alles wat Jezus heeft verdiend.
Hij is dé Weg (Johannes 14:6). Wij zijn de weg kwijt en daarom presenteert Jezus Zich als dé Weg.
David bidt ook of God hem wil leiden op de weg die leidt tot in het eeuwige leven. Dus hem constant het geloof wil geven in de Weg Jezus. Waarom?
David belijdt daarmee dat hij zichzelf niet is toevertrouwd. Hij kent zijn zwakheden. Hij weet dat hij permanente hartbewaking nodig heeft. 
David weet ook dat na dit leven, in de eeuwigheid, Jezus Koning is. Daar zijn geen zonden meer. 
Daar wil David zijn. Dan is er geen permanente hartbewaking meer nodig. Dan mag hij voor altijd van de intensive care. Dan is hij op die plaats met de vele hemelse woningen. David is daar alleen maar gekomen omdat Christus Zijn hartenbloed gegeven heeft. 
Dit geldt voor allen die Christus lief hebben gekregen. Die zich herkennen in dit biddaggebed van David. Christus krijgt steeds meer waarde voor hen. In Zijn Naam bidden ze dit gebed. Christus leren ze hoogachten als de Enige, de Beste en de Dierbaarste boven alles. Hij is voor hen de Enige en eeuwige Weg. 

Christus is Zelf de Hoofdarts van de intensive care van deze huilende en wereldse wildernis. Hij brengt nu nog patiëntenbezoek. Hij vraagt: wat scheelt eraan? Heb je hartklachten of wat anders? Vertel het Mij. Niet alleen op deze biddag, maar voortdurend. Ik weet raad met je klachten.
Het is mijn vurig verlangen dat Christus, de grote Medicijnmeester, alles voor je wordt. Amen.